Astrée Lhermitte-Soka is een Franse artieste, geboren in Parijs in 1974, dochter van de acteur Thierry Lhermitte en Hélène Aubert. Opgeleid in grafisch ontwerp en illustratie aan het Savannah College of Art and Design in Georgia, werkte ze als grafisch ontwerper in New York voordat ze naar Frankrijk terugkeerde om zich te wijden aan schilderkunst, en later aan meer experimentele vormen van visuele kunst.
Video en bewegend beeld: een terrein dat biografieën negeren
De artikelen over Astrée Lhermitte-Soka presenteren haar bijna systematisch als schilder, soms als voormalige filmvisagiste. Deze beschrijving is onvolledig.
De afgelopen jaren ontwikkelt ze een praktijk van video en bewegend beeld die wordt gepresenteerd in kleine hedendaagse kunststructuren. Deze werken nemen de vorm aan van geprojecteerde installaties en zeer korte films die tekst, voice-over en gescande schilderkunst combineren.
Deze verschuiving naar bewegend beeld verlengt logisch haar opleiding als grafisch ontwerper en haar ervaring op filmsets. De grens tussen beeldende kunst en experimentele cinema is voor haar geen marketingtruc: het is de voortzetting van een parcours dat altijd heeft gewankeld tussen stilstaand beeld en verhaal in beelden.
Een gedetailleerd portret van Astrée Lhermitte-Soka maakt het mogelijk om de reikwijdte van dit artistieke traject te meten, ver voorbij de enige status van dochter van een beroemde acteur.
Artistiek parcours van Astrée Lhermitte-Soka: van Amerikaans grafisch ontwerp naar conceptuele schilderkunst
Om haar huidige werk te begrijpen, is het noodzakelijk om de stappen te traceren die haar hebben gevormd. Na haar studie aan het Savannah College of Art and Design woont Astrée ongeveer drie jaar in New York, waar ze als grafisch ontwerper werkt. Deze onderdompeling in de Amerikaanse scene geeft haar een visuele cultuur die verschilt van die in Parijs.
Bij terugkeer in Frankrijk kiest ze eerst voor filmvisagie, een technisch beroep dat een fijn begrip van licht, texturen en kadrering vereist. Vervolgens wordt schilderkunst haar belangrijkste praktijk. Onder haar bekende werken bevinden zich series met veelzeggende titels: Doux-sœur, Les robes porte-bonheur, Hexagone exigu.
Wat recentelijk is veranderd, is de aard van haar schilderkunst. Galeriepresentaties beschrijven een duidelijke evolutie naar meer conceptuele series sinds de pandemie:
- Gebruik van familiearchieven geïntegreerd in doeken of installaties, waardoor een dialoog ontstaat tussen privéherinnering en publiek beeld
- Incorporatie van fragmenten van scenario’s en storyboards, een directe erfenis van haar nabijheid tot de filmwereld
- Werk rond de herinnering aan beelden en de rol van de toeschouwer, waardoor haar recente stukken dichter bij hedendaagse conceptuele kunst komen dan bij klassieke figuratieve schilderkunst
Deze wending is niet onbelangrijk. Het transformeert een artieste die de roddelpers graag in de categorie “kind van een ster die is omgeschoold” plaatst, in een beeldend kunstenaar wiens aanpak aansluit bij de huidige debatten in de hedendaagse kunst over de status van het beeld.
Onafhankelijke galerieën en groeps tentoonstellingen: een regelmatige en discrete aanwezigheid
Online inhoud richt zich op de afstamming van Thierry Lhermitte en schetst Astrée’s carrière in enkele zinnen. Het resultaat: er is bijna geen vermelding van haar deelname aan recente groeps tentoonstellingen.
Toch is ze een regelmatige deelnemer aan lokale programmeringen: salons voor jonge kunstenaars, associatieve galerieën, off-events van grote beurzen. Deze ruimtes, vaak ver van de Parijse media circuits, vormen de echte basis van de hedendaagse Franse kunstscene.
Deze discretie is consistent met de keuze die ze vanaf het begin heeft gemaakt. Astrée heeft nooit geprobeerd te profiteren van de naam Lhermitte om haar zichtbaarheid te versnellen. Haar persoonlijke website, gehost op een minimalistisch platform, benadrukt de werken zonder een opzichtige biografische mise-en-scène.
Afstamming en autonomie: wat de naam Lhermitte betekent in de artistieke wereld
Thierry Lhermitte is een van de meest herkenbare Franse acteurs voor het grote publiek, vooral dankzij zijn jaren bij de Splendid-gezelschap. Zijn privéleven blijft echter weinig blootgesteld. Hij heeft drie kinderen met Hélène Aubert: Astrée, Victor en Louise (bijgenaamd Lonny).
Het geval van Astrée illustreert een veelvoorkomende dynamiek bij de kinderen van beroemdheden: de keuze voor een aangrenzend maar distinctief artistiek domein. Ze heeft niet geprobeerd actrice te worden. De overstap naar filmvisagie was een brug, geen bestemming.
De familie Lhermitte telt trouwens andere figuren die verbonden zijn met de kunsten en de wetenschappen. Astrée’s overgrootvader aan vaderskant is de neuroloog en psychiater Jean Lhermitte, en de lijn omvat de schilder Léon Lhermitte en de neuroloog François Lhermitte. De artistieke praktijk is dus geen breuk met de familie, maar eerder een continuïteit over meerdere generaties.
Privéleven
Astrée is moeder van een dochter genaamd Alice, geboren uit haar relatie met N. Soka, over wie publiekelijk zeer weinig bekend is. Deze discretie over de persoonlijke sfeer verlengt de algemene houding van de familie Lhermitte ten opzichte van de media.
Het parcours van Astrée Lhermitte-Soka blijft in grote mate ondergedocumenteerd in verhouding tot de werkelijke rijkdom ervan. Tussen experimentele video, conceptuele schilderkunst en aanwezigheid in het circuit van onafhankelijke galerieën, overstijgt haar werk ver de beperkende etikettering van “dochter van” die de meeste zoekresultaten aan haar toeschrijven. De volgende groeps tentoonstelling of geprojecteerde installatie zal misschien degene zijn die de publieke perceptie herbalanceert.